مفید از نگاه موسس آن؛ حضرت آیت الله موسوی اردبیلی

انگیزه تشکیل مجتمع آموزشی مفید:

در دوره طاغوت، ما در قم بودیم. احساس کردیم حوزه های علمیه باید روز به روز به جامعه نزدیکتر شوند و در لاک خود نباشند. به این نتیجه رسیدیم که تبلیغ دین، به شکل سنتی، دیگر کارساز نیست. باید از راه های جدید وارد می شدیم. در تهران، مسجد نیمه سازی در خیابان نصرت بود. ما فعالیت خود را در آن مسجد آغاز کردیم. برای نیل به اهداف گفته شده، به فکر راه اندازی دانشگاه افتادیم. بعد فهمیدیم باید از پایه شروع کنیم. به فکر ساختن مدرسه افتادیم. پیش آقای روزبه رفتیم، خدا رحمتش کند. با ایشان صحبت کردیم. ایشان به ما کمک فکری کرد. در نزدیک دانشگاه تهران ما یک ساختمان داشتیم. آقای روزبه آمد و آن محل را دید. ما در همان ساختمان، مدارس مفید را بنا نهادیم. وقتی که مفید را ساختیم، مشکلاتی داشتیم. پول کمی داشتیم. گاهی من خودم آن جا با کارگران مشغول کار می شدم. دوستان هم از مسجد می آمدند، میرفتیم و در آن جا کار میکردیم.
شیوه اداره مفید

مفید به سبک خاصی اداره میشد. از اول من نظرم این بود که انسانهای سالم در آنجا درس بخوانند. مدیرآنجا سالم باشد. مدرسان سالم باشند. حتی خادم مدرسه باید سالم باشد. خدا دسته ای از انسانهای خوب را به کمک ما فرستاد. ٓانها در مفید زحمت کشیدند. الان به حمدالله مدارس مفید، چند هزار فارغ التحصیل دارند. اینها اکثرا در هر کجا که هستند، در هر رشته ای که درس خوانده اند، آدمهای مفید، خادم، سودمند و مومنی هستند. اگر خداوند در روز قیامت از من بپرسد به شما این قدر عمر دادیم، امکانات دادیم، توفیق دادیم، با اینها چه کار کردی؟ من هر چه فکر میکنم، دستم خالی است. تنها چیزی که برای من امید بخش است، همین مدارس مفید و دانشگاه مفید است.

علت انتخاب نام مفید برای مدارس:

مرحوم مفید را در دوره خودش «ابن المعلم» صدا میزدند. ایشان در میان تشیع خیلی در علم کلام کار کرده و متبحر بوده است. مرحوم مفید وقتی از دنیا رفته، مردم گفته اند: «خداوند ما را به وسیله ابن المعلم نجات داد.» ایشان در جامعه کنونی ما ناشناخته بود. من تصمیم گرفته بودم هر چه موسسه آموزشی داشته باشم، به نام مفید باشد. الان دانشگاه مفید هم به همین مناسبت نامگذاری شده است.